 |
  |
 |
Wstęp |
| Jednym z najcenniejszych zabytków sztuki romańskiej w Polsce są odlane w brązie drzwi katedry gnieźnieńskiej. Datowane na drugą połowę XII wieku, charakteryzująsię niezwykle wysokim poziomem rozwiązań artystycznych i programem ideowym. Potwierdzają również wielki smak i wrażliwość ówczesnych polskich zleceniodawców-mecenasów sztuki. Dzieło to jest również nieocenionym dokumentem historycznym, ówczesnej myśli społeczno-politycznej zmaterializowanej w formie wizualnej. Romańskie przesłanie "biblii dla ubogich (biblium pauperum)" zostało wyrażone w wizualnej, doskonale czytelnej dla wszystkich historii życia i męczeńskiej śmierci św. Wojciecha. Płaskorzeźbione drzwi złożone są z dwóch, nierównej wielkosci skrzydeł. Lewe, odlane jest w jednym kawałku o wymiarach 328x84 cm, prawe powstało ze zlutowania 24 części, jest nieznacznie mniejsze - jego wielkość wynosi 323x83 cm. Powierzchnię każdego skrzydła podzielono na dziewięć prostokątnych kwater, wypełnionych płaskorzeźbionymi scenami figuralnymi. Całości dopełnia wąski pas bordiurowy, obiegający kwatery ze wszystkich stron. Zdobiony jest on charakterystycznym dla tej epoki motywem wici roślinnej, w którą równiez wpleciono postaci ludzkie. Na obu skrzydłach, w czwartym polu od dołu umieszczono antaby w kształcie lwich głów. |